مغزابزار > آموزش‌ > عکس و ویدیو > پس پردازش > شارپ کردن > ۳ تکنیک حرفه‌ای برای شارپ کردن تصویر
آموزش فتوشاپ پس پردازش شارپ کردن

۳ تکنیک حرفه‌ای برای شارپ کردن تصویر

3 تکنیک حرفه‌ای برای شارپ کردن تصویر

۳ تکنیک حرفه‌ای برای شارپ کردن تصویر

سطح آموزش: متوسط

در آموزش قبلی نگاهی انداختیم به این که شارپ کردن چیست و چه مشکلاتی در پس اون نهفته هست. حالا وقتشه که وارد جزییات تکنیکی اون بشیم. در این آموزش روش‌های مختلف شارپ کردن و بهترین زمان استفاده از اون‍ها رو با هم بررسی می‌کنیم. پس بیاین وارد جزییات بشیم.

چرا از Sharpen More ،Sharpen و Sharpen Edges استفاده نمی‌کنیم

در منوی Sharpen ادوبی فتوشاپ، چهار فیلتر می‌بینین که من در این دوره اون‌ها رو نادیده می‌گیرم: Shake Reduction کاهش لرزش، Sharpen More ,Sharpen و شارپ کردن لبه‌ها Sharpen Edges. بزارین دلیلش رو بررسی کنیم.

کاهش لرزش Shake Reduction فیلتری بسیار قوی هست و کارکرد خاص خودش رو داره: از بین بردن تاری تصویر که در نتیجه لرزش دوربین بوجود اومده. ممکنه در آموزش‌های بعدی سراغ اون بریم ولی در شارپ کردن عمومی تصویر نقشی نداره. به نظر من، در هر صورت، بهترین روش جلوگیری از تارشدن تصویر، استفاده از سرعت شاتر مناسب بجای تکیه کردن بر فتوشاپ هست.

کاهش لرزش

کاهش لرزش یک فیلتر عالی هست اما هیچ جایی در روند شارپ کردن نداره.

فیلتر Sharpen همینطور پایه و اساس Sharpen More و Sharpen Edges هست. هر سه فیلتر میراثی هستن که ادوبی استفاده از اون‌ها رو توصیه نمی‌کنه. اون‌ها تصویر رو بطور خودکار مقداری شارپ می‌کنن. هیچ کنترلی روی اون‌ها ندارین. Sharpen مقدار کمی وضوح به تصویر اعمال می‌کنه، Sharpen More همونه اما مقدار بیشتری اعمال می‌کنه و Sharpen Edges بروی لبه‌ها اعمال می‌شه و نواحی دیگه رو نادیده می‌گیره. این فیلترها هیچ جایی در یک روند کاری پس از پردازش خوب  ندارن.

در عوض، بیاین نگاهی بندازیم به فیلترهایی که بهتره ازاون‌ها استفاده کنین.

ماسک Unsharp: سریع و راحت

در آموزش اول این دوره نگاهی گذرا به فیلتر ماسک Unsharp داشتیم اما بیاین دوباره مروری‌ کنیم. ماسک Unsharp یک تکنیک فیلم هست که در اون کپی تاری از تصویر اصلی گرفته می‌شه که این یک “ماسک unsharp” از لبه‌ها درست می‌کنه. سپس از ماسک برای افزایش کنتراست در لبه‌ها استفاده می شه.

شما هم می‌تونین این افکت رو خودتون در فتوشاپ بطور دستی ایجاد کنین:

  • تصویر رو سیاه و سفید کنین.
  • تصویر اصلی رو کپی duplicate کنین.
  • مقدار کمی تاری گاوسی Gaussian Blur اعمال کنین.
  • حالت ترکیب blend mode لایه رو به تفریق Subtract تغییر بدین. این کار، ماسک تاری unsharp از لبه‌ها ایجاد میکنه.
  • لایه جدیدی بسازین و با استفاده از Merge Visible لایه‌ها رو روی اون ادغام کنین.
  • حالت ترکیب لایه رو بروی Screen قرار بدین و لایه ماسک محو رو خاموش کنین.
  • فایل اصلی الان (بطور بدی) شارپ به نظر میرسه.

ماسک unsharp

فرآیند ماسک unsharp که در بالا توضیح داده شد.

در اون آموزش، مکانیک اعمال فیلتر Unsharp Mask در فتوشاپ رو قدم به قدم بهتون توضیح دادم؛ البته این فیلتر به تنهایی خیلی بهتر از مجموع راه حل‌های ارائه شده عمل می‌کنه. بجای تکرار مراحل قبل، بزارین ببینیم کهچه زمانی باید از فیلتر Unsharp Mask استفاده کنیم.

فیلتر Unsharp Mask ساده‌ترین روش قابل کنترل برای شارپ کردن تصاویر هست. بهترین نیست، اما استفاده از اون سریع و راحته. برای تصاویری که به شارپ کردن عمومی کمی احتیاج دارن و در معرض خطر روبرو شدن با مشکلاتی که در آموزش قبلی به اونها اشاره کردم، قرار ندارن، این روش بسیار مناسبی برای اعمال اون هست.

فیلتر Unsharp Mask

من این تصویر رو برای این آموزش با فیلتر Unsharp Mask شارپ کردم.

شارپ کننده هوشمند Smart Sharpen که مبحث بعدیمونه هم از همون اصول کلی Unsharp Mask تبعیت می‌کنه. مگر در مواردی که لازمه از ویژگی‌های اضافی اون استفاده کنین، فیلتر Unsharp Mask بهترین انتخاب هست.

من بعد ازاینکه فایل اصلی با رزولوشن بالای تصویر رو (معمولا با Smart Sharpen و تکنیک High Pass که اونو هم پوشش خواهیم داد) شارپ می‌کنم، یک کپی از فایل می‌گیرم در اون اندازه‌ای که می‌خوام خروجی بگیرم. سپس از Unsharp Mask برای شارپ کردن اضافی که کپی خروجی نیاز داره، استفاده می‌کنم. تصاویری که اندازه اونها به عنوان مثال برای وب کوچک شدن، مقدار کمی از کیفیت خودشون رو از دست میدن. اعمال محافظه کارانه‌ای از ماسک Unsharp راه سریع و مناسبی برای شارپ کردن این تصاویر هست.

شارپ کننده هوشمند Smart Sharpen: بهترین گزینه عمومی

Smart Sharpen بهترین فیلتر شارپ کردن کلی در فتوشاپ هست. شما با اون بروی چگونگی شارپ کردن کل تصویر، بیشترین کنترل رو دارین. در آموزشی که درباره مشکلات شارپ کردن دادم، اشاره کردم که شارپ کردن بهتره روی تونهای میانی midtones استفاده بشه. برای انجام این کار، لازمه که از Smart Sharpen استفاده کنین.

برای اعمال فیلتر Smart Sharpen، یک لایه جدید بسازین (Command-Shift-N) و با Merge Visible لایه‌ها رو روی اون ادغام کنین. شما در حال حاضر دارین روی یک کپی از تصویر اصلی کار می‌کنین بهمراه تمام تغییراتی که اعمال کردین.

به Filter > Sharpen > Smart Sharpen برید و اگه گزینه‌های پیشرفته Advanced Options مخفی بود، بروی Shadows/Highlights کلیک کنین و اونها رو آشکار کنین.

Smart Sharpen

دیالوگ باکس Smart Sharpen

گزینه‌های اینجا کمی متفاوت هست پس بیاین نگاهی بندازیم و ببینیم کارشون چیه:

  • مقدار Amount و شعاع Radiusدر اینجا مانند ماسک تارUnsharp Mask عمل می‌کنن. اونها قدرت افکت رو کنترل می‌کنن و اینکه اون افکت بروی جزییات با چه اندازه‌ای تاثیر میذاره.
  • بجای آستانه Threshold، از کاهش نویز Reduce Noise برای جلوگیری از شارپ کردن بیش از حد استفاده میشه. هرچقدر درصد بالاتر باشه، شارپ کردن انتخابی بیشتری اعمال میشه. مقادیر بسیار بالا باعث میشه کل تصویر پلاستیکی به‌نظر برسه.
  • Remove دارای ۳ گزینه هست: تاری گاوسی Gaussian Blur، تاری لنز Lens Blur و تاری حرکت Motion Blur. در اکثر موارد Gaussian Blur بهترین گزینه هست. اگه می‌خواین تاری که از حرکت دوربین و یا سوژه بوجود اومده رو از بین ببرین، Lens یا Motion انتخاب مناسبی هست.
  • مقدار محوی Fade Amount کنترل می‌کنه که شارپ کردن چگونه به سایه‌ها و هایلایت‌ها اعمال بشه. مقدار %۰ یعنی اینکه اونها هم به اندازه دیگر نواحی تصویر شارپ شدن. مقدار %۱۰۰ یعنی اونها اصلا شارپ نشدن.
  • وسعت تونالیته Tonal Width تعیین می‌کنه که چه نواحی بعنوان سایه‌ها یا هایلایت‌ها درنظر گرفته بشن. هرچه مقدار کوچکتر باشه، تنها نواحی بسیار تاریک یا روشن تصویر تحت تاثیر قرار می‌گیرن.
  • از شعاع Radius برای کنترل تاثیری که روی پیکسل‌های همجوار با سایه‌ها یا هایلایت‌ها گذاشته میشه، استفاده میشه. هر پیکسلی که در مقدار ناحیه شعاع سایه‌ها یا هایلایت‌ها قرار بگیره خود اون هم بعنوان سایه یا هایلایت در نظر گرفته میشه. این باعث میشه که نواحی با تفاوت رنگ کم، بیش از حد شارپ نشن.

برای استفاده از شارپ کننده هوشمند، کار رو از بالای دیالوگ باکس شروع کنین و به پایین برین. مانند Unsharp mask، برای Amountمقداری بین %۱۰۰ و %۲۰۰ رو وارد کنین و سپس به‌آرامی شعاع رو افزایش بدین تا زمانی که از تاثیر شارپ کردن روی نواحی تونهای میانی midtones راضی هستین. فعلا می‌تونین بخش‌های سایه و هایلایت رو نادیده بگیرین.

اگه نویز در نواحی تونهای میانی مشکلی ایجاد نکرده، کاهش نویزReduce Noise رو مقدار پایینی قرار بدین. من اغلب رو استفاده می‌کنم. برای اکثر تصاویر، Remove رو روی تاری گاوسی Gaussian Blur رها کنین.

به نواحی سایه تصویرتون نگاه کنین. این مناطق اغلب بزرگترین مشکلات رو در داشتن نویز دارن. اگه شارپ کردن داره مشکلاتی رو ایجاد می‌کنه، Fade Amount رو افزایش بدین تا زمانی که اونها از بین برن.

وابسته به تصویرتون، می‌تونین از Tonal Width استفاده کنین و تعیین کنین فوتوشاپ چه دامنه تونال رنگ رو بعنوان سایه در نظر بگیره. اگه تنها در نواحی خیلی تاریک مشکل دارین، مقدار رو پایین‌تر بیارین. درغیر این صورت، برای من مقداری نزدیک %۵۰ معمولا جواب میده.

به نواحی که سایه‌ها با تونهای میانی midtones و هایلایت‌ها همجوار میشن نگاه کنین. با اسلایدر شعاع Radius بازی کنین تا زمانی که انتقال تغییرات خوب به‌نظر برسه و خیلی کم یا خیلی زیاد شارپ نشده باشه.

در آخر، این روند رو برای هایلایت‌ها تکرار کنین. بروی OK کلیک کنین و کارتون تموم میشه.

اگه شارپ شدن خیلی شدید به‌نظر میرسه، می‌تونین شفافیت Opacity لایه رو کاهش بدین. اتفاقا این یک روش عالی برای کار کردن هست: درعوض اینکه بخاطر شارپ کردن زیادی تصویرتون مجبور باشین روی تمام اسلایدرهایی که در دیالوگ باکس هست، کلی زمان صرف کنین. خیلی راحتتر و سریعتره که در یک تصویر بیش از حد شارپ شده بسادگی شفافیت Opacity لایه رو کاهش بدین تا اینکه به دیالوگ باکس برگردین و روی تصویری که به حد کافی شارپ نشده کار کنین.

تفاوت ماسک غیرشارپ با شارپ کننده هوشمند

تصویر سمت چپ با Unsharp Mask شارپ شده، تصویر میانی با Smart Sharpen و تصویر سمت راست هم تفاوت بین اونهاست. همونطور که می‌بینین بیشترین تفاوت‌ها در سایه‌ها و هایلایت‌ها وجود داره که من عمدا جزییاتشون رو شارپ نکردم.

شارپ کننده هوشمند Smart Sharpen می‌تونه روش شارپ کردن عمومی برای تصاویرتون باشه. با اون می‌تونین بیشترین کنترل رو روی نحوه شارپ کردن سایه‌ها، تونهای میانی و هایلایت‌ها داشته باشین.

های‌پس High Pass: شارپ کننده انتخابی

فیلترهای Unsharp Mask و Smart Sharpen برای شارپ کردن کلی عالی هستن اما برای شارپ کردن نواحی خاصی مثل چشم یک مدل محدودیت دارن. یکی از بخش‌های مهم شارپ کردن خلاق اینه که بتونین ویژگی‌های خاصی رو شارپ کنین و درعین حال بخش‌های دیگه تاثیری نگیرن.

High pass

من از سه لایه High pass متفاوت برای شارپ کردن قسمت‌های مختلف این تصویر استفاده کردم.

ابزار مورد علاقه من برای انجام این کار استفاده از لایه های High Pass هست. اونو می‌تونین در زیرمنوی Filters > Others پیدا کنین. اونها (لایه‌ها) ماسک غیرشارپ درست می‌کنن بدون اینکه اونو اعمال کنن. این بدین معنیه که شما می‌تونین ببینین چه لبه‌هایی دارن تاثیر می‌گیرن و اونو روی قسمت‌هایی از تصویر ماسک کنین که می‌خواین شارپ کنین.

شارپ کردن انتخابی با لایه‌های High Pass رو در مقاله‌های آموزشی بعدی با جزییات دقیق توضیح خواهم داد. برای اطلاعات بیشتر در مورد شارپ کردن موضعی می‌تونین اون مقاله رو بررسی کنین.

نتیجه گیری

با فیلترهای Smart Sharpen ، Unsharp Mask و High Pass می‌تونین به تمام نیازهای یک تصویر برای شارپ کردن پاسخگو باشین. بدون در نظر گرفتن اینکه چرا نیاز به شارپ کردن یک تصویر دارین، یکی از این ابزار برای انجام این کار مناسب خواهد بود. تکنیک‌های شارپ کردن پیشرفته‌تر دیگری هم وجود داره اما اگه تخصصتون رتوش تصویر نیست، براتون سودی نخواهد داشت.

در آموزش بعدی قصد داریم ببینیم چرا برای شارپ کردن تصویر، نویز همیشه چیز بدی نیست. نویز اثر غیرمنتظره‌ای بروی درک ما از شارپ بودن یک تصویر داره. یاد می‌گیرین که چطور از نویز در جهت تولید تصاویر دیجیتال شارپی استفاده کنین که طبیعی به‌نظر میرسن.

دیدگاه خود را مطرح کنید